Wczesnośredniowieczna suknia wierzchnia

Suknia wełniana - wierzchnia może być  noszona na giezło, w chłodniejsze dni, gdy lniana suknia jest zbyt cienka. Jest odpowiednia dla Słowianek oraz Skandynawek we wczesnym średniowieczu, czy odtwórców innych kultur wczesnośredniowiecznych. Rys kulturowy można uzyskać poprzez odpowiednią biżuterię lub charakterystyczne hafty lub krajki. 

Poniższa suknia wykonana jest z jasno żółtej wełny tkanej w jodełkę, średniej grubości.

Suknia jest długa do ziemi, posiada prosty korpus, długie zwężające się rękawy wszyte pod kątem prostym do tułowia. 

  

Dekolt półokrągły - możliwy również z rozcięciem lub wiązany.





Suknia poszerzana jest czterema szerokimi klinami po bokach - po dwa kliny wszyte są po obu bokach stroju. Suknia ma w obwodzie około 2 m. 



Wzór uniwersalny zarówno dla Skandynawek i Słowianek. 

Strój oparty jest na wykroju męskiej tuniki z Birki, podobny wykrój opisywany jest przez K. Moszyńskiego w „Kulturze Materialnej Słowian”, jest to archaiczny model znany ze źródeł etnograficznych.